To Call The Midwife (Επειγόντως τη μαμή) είναι ένα βιβλίο που αποφάσισα να διαβάσω μετά τη προβολή της ομότιτλης σειράς 6 επεισοδίων του BBC που πρόσφατα προβλήθηκε και από την ΝΕΤ.

Επειγόντως τη μαμή

Σαν ονειροπόλος, μαγεύτηκα από την αληθινή ιστορία της Jennifer Worth (που εξιστορεί σε 3 συνολικά βιβλία) τη δικιά της εμπειρία ως μαία στο Λονδίνο της δεκαετίας του 50, ακριβώς δηλαδή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η σειρά ακολουθεί σχεδόν ακριβώς τη πλοκή του βιβλίου, ενώ πρόσφατα ανακοινώθηκε και η συνέχισή της, προφανώς με ιστορίες από τα επόμενα βιβλία.

Εκεί η Jenny Lee στα 22 της (μεταγενέστερα ως Jennifer Worth, λόγω του γάμου της) φθάνει ως εκπαιδευόμενη μαία στη μονή Nonnatus που βρίσκεται στη περιοχή East End, μία από τις πιο φτωχές περιοχές του Λονδίνου. Ένα Λονδίνο με άδειους δρόμους από αυτοκίνητα αλλά γεμάτος από παιδιά να παίζουν ελεύθερα.

Όπως είναι προφανές θα χρειαστεί πολύ δύναμη και θέληση για να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες της εποχής όπου το επάγγελμα της μαίας μόλις άρχιζε να εδραιώνεται και να αποκτά εμπιστοσύνη μεταξύ του απλού κόσμου. Εκεί θα συνεργαστεί εκτός από τις Μοναχές και με τις Cynthia, Trixie και Chummy, πρόσωπα που θα είναι εξίσου σημαντικά στη ζωή της εκεί.

Το βιβλίο αναπτύσσεται σε μία γειτονιά και πόλη σημαδεμένη από τον πόλεμο: βομβαρδισμένα κτήρια, σκουπίδια και λοιμός, είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα. Υπό αυτές τις συνθήκες οι μαίες θα πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους όσο καλύτερα μπορούν, βοηθώντας φτωχές γυναίκες να φέρουν τα μωρά τους στον κόσμο υγιή και χωρίς προβλήματα.

Ξεχωρίζουν πολλές ιστορίες, όπως αυτή της Conchita, μητέρας 25 παιδιών που τα πηγαίνει τέλεια με τον Άγγλο σύζυγο της ακόμη και αν δεν μιλάνε κοινή γλώσσα, εκείνη δεν μιλάει αγγλικά και ο σύζυγός της ισπανικά… Ενδιαφέρουσα επίσης είναι και η περίπτωση της γυναίκας που δεν ήθελε να γεννηθεί το παιδί της και είχε πολλά νεύρα με τον άνδρα της, ενώ εκ των υστέρων μάθαμε πως τον είχε απατήσει μια φορά με έναν μαύρο ναύτη και είχε αγωνία αν το παιδί της βγει μαύρο, που τελικά έγινε. Καθηλωτική στιγμή είναι αυτή που ο σύζυγός της πήρε το νεογέννητο στην αγκαλιά του χωρίς να πει λέξη. Τέλος, άλλη ενδιαφέρουσα ιστορία ήταν αυτή της ιερόδουλης Mary που έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειες να απομακρυνθεί από τον άνδρα που την πίεζε να εκδίδεται, ενώ όταν μείνει έγκυος η ιστορία παίρνει άλλη τροπή.

Όπως καταλαβαίνουμε, όλες αυτές οι εμπειρίες θα κάνουν τη Jenny Lee έναν άλλον άνθρωπο, γεμάτο δύναμη για να την προσφέρει στους άλλους. Αν ο Ντίκενς μας άφησε τη μαρτυρία για τις κακομεταχειρίσεις των παιδιών στα εργοστάσια, η Worth με την ίδια ανθρωπιά μας παρουσιάζει τις ανάγκες χιλιάδων γυναικών σε μια περίοδο όχι και τόσο μακρινή.

Μιλάμε για ένα βιβλίο που ενδιαφέρει κυρίως το γυναικείο κοινό για προφανείς λόγους. Το μητρικό ένστικτο είναι στο επίκεντρο κάθε πτυχής του βιβλίου.

Ένα χαρακτηριστικό του που μου άρεσε πολύ είναι ότι πρόσωπα όπως η Chummy ή και οι άλλοι, έχουν εξίσου σημαντική θέση στο βιβλίο, έχει γίνει σωστός διαμοιρασμός των πρωταγωνιστών με αποτέλεσμα έτσι να είναι πιο ενδιαφέρουσα η ανάγνωση. Αγαπημένος χαρακτήρας είναι αυτός της Chummy.

Μερικές φορές μόνο και μόνο η εξιστόρηση μιας πραγματικής ιστορίας αρκεί να σε κάνει να ενδιαφερθείς για ένα βιβλίο, πόσο μάλλον όταν είναι τόσο καλά καμουφλαρισμένο με δεκαετίες και συνήθειες από τα παλιά.
Δεν υπάρχει ελληνική έκδοση για το βιβλίο ακόμη, νομίζω πως η ανακοίνωση για τη συνέχεια της σειράς θα το φέρει και στα ελληνικά.

Εκδόσεις: Orion Publishing Group | Σελίδες: 368 | Τιμή: 7.99£

Update: Κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.