Υπάρχει άραγε κάτι καλύτερο από το να σε περιμένει μετά τη δουλειά ένα μικρό αλλά απίστευτα ενδιαφέρον βιβλίο; Και ναι λοιπόν, στα 25 μου πήρα το πρώτο παιδικό βιβλίο! Αρχικά, με κέρδισε το καταπληκτικό εξώφυλλο του και στη συνέχεια ο τραβηχτικός τίτλος του: Αυτό το ελάφι είναι δικό μου (Εκδόσεις Ίκαρος, 2013). Μια εικονογράφηση αρκετά μοντέρνα με στοιχεία τόσο απλά που συνδυάζονται αρμονικά μαζί και με φωτογραφικά στοιχεία.

Αυτό το ελάφι είναι δικό μου

Ο συγγραφέας του και εικονογράφος Oliver Jeffers, είναι πολύ δημοφιλής για τη δουλειά του και λόγω αυτής έχει κατακτήσει πολλά βραβεία. Έχει γράψει επίσης και το βιβλίο “Ούπς” (Εκδόσεις Ίκαρος, 2012). Δεν άργησα και πολύ να μπω στον καταπληκτικό κόσμο του.

Υπάρχει κάτι στον κόσμο που ζούμε που να μας ανήκει; Η ιστορία αυτού του “μεγάλου” βιβλίου που αφορά τον οποιονδήποτε από εμάς, μιλά για την ιδέα της ιδιοκτησίας.

Ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας είναι ο Γουίλι, ένα παιδάκι που έχει παρέα του ένα ελάφι. Το ελάφι όπως μπορούμε να καταλάβουμε δεν ήταν από πάντα μαζί του. Αυτό ο Γουίλι το σκέφτηκε αλλά επειδή περνούσαν πολλές ώρες μαζί τελικά πήστηκε πως αποτελεί ιδιοκτησία του. Και όπως θα έκανε κάθε “ιδιοκτήτης” του έδωσε και όνομα: Μαρσέλ.

Το θέμα της εξουσίας είχε επηρεάσει όμως τόσο πολύ τον Γουίλι που για να επιβεβαιώσει ακόμη περισσότερο τον εαυτό του και την κυριαρχία που είχε στον Μαρσέλ έβγαλε κανόνες συμπεριφοράς που αυτός θα έπρεπε να ακολουθεί, άλλωστε ο Μαρσέλ φαίνεται να έχει επιλέξει να είναι μαζί του και να τον υπακούει πιστά. Ήταν σχεδόν υπάκουος σε κάθε κάλεσμά του, πράγμα που έκανε ακόμη πιο περήφανο τον Γουίλι.

Τι ανεπάντεχο θα μπορούσε να συμβεί σε αυτή την ιστορία γεμάτο νύξεις για το θέμα της ιδιοκτησίας και τον τρόπο που μπορεί να επηρεάσει τον καθένα μας; Μια μέρα λοιπόν ο Γουίλι μαθαίνει ότι ο Μαρσέλ έχει και άλλο όνομα, και άρα ο ίδιος δεν είναι ο μοναδικός του ιδιοκτήτης. Σε ποιόν ανήκει τελικά ο Μαρσέλ, αν ανήκει τελικά σε κάποιον αλλά και αν ναι, τον λένε μόνο Μαρσέλ;

Νομίζω πως είναι το τέλειο δώρο για μικρούς και μεγάλους. Ανυπομονώ να έχω στα χέρια μου το «Ουπς». Το «Αυτό το ελάφι είναι δικό μου» μου άρεσε πολύ γιατί θίγει με πολύ άμεσο και χιουμοριστικό τρόπο αυτή την ιστορία που μοιάζει να είναι βγαλμένη από άλλον κόσμο αλλά κατά βάθος αφορά οποιαδήποτε από τις πτυχές της ανθρώπινης έκφανσης όπως την αντιλαμβανόμαστε τα τελευταία χρόνια.

Αυτό το ελάφι είναι δικό μου

Αυτό που θα προτιμούσα περισσότερο είναι να ήμουν παιδάκι και να μου το χάριζαν… Μα γιατί όταν ήμασταν πιο μικροί να μην υπήρχαν τόσο ωραία βιβλία; (!) Μικροί ή πιο μεγάλοι, το θέμα είναι να ανακαλύπτουμε πράγματα που μας αγγίζουν.

Αξίζουν συγχαρητήρια στις εκδόσεις Ίκαρος και στο publishing του βιβλίου, καθώς το κυκλοφόρησαν όπως του άξιζε.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος | Σελίδες: 32 | Τιμή: 12,90€ | Απόδοση στα Ελληνικά: Φίλιππος Μανδηλαράς | oliverjeffers.com