Μίλων Φιρίκης: Ο Έλλην Τζέιμς Μποντ! αστυνομική λογοτεχνία με χιούμορ!

Σε ένα από τα ξεκαρδιστικά του έργα, ο Αύγουστος Κορτώ είχε κάνει αναφορά στην εκτίμηση του για το έργο του Νίκου Τσιφόρου, κι ήταν αυτή η αφορμή για να μπει στη λίστα με τα to-read μου.

Πρόσφατα λοιπόν που κάποια από τα έργα του κυκλοφόρησαν συνοδεία Κυριακάτικης φυλλάδας δεν είχα λόγο να μην απλώσω το χέρι μου και να τ’αποκτήσω. Έτσι, ενώ δεν είμαι του «αστυνομικού» ξεκίνησα την ανάγνωση…. σε περιπέτειες εγώ, σε περιπέτειες και ο πρωταγωνιστής του έργου, Μίλων Φιρίκης.

Να σας συστήσω λοιπόν τον Μίλων. Ο Μίλων είναι πράκτορας και συγκεκριμένα ο αποκαλούμενος 8, η ελληνική εκδοχή του Τζέιμς Μποντ. Ο Μίλων εκτός από επιτυχημένος επαγγελματίας, μοιάζει στη φαντασία μου, αναμφίβολα γοητευτικός λόγω των πολλαπλών επιτυχιών που έχει στο άλλο φύλο –των οποίων άθελά σου χάνεις το μέτρημα!-, καθώς και των ακριβών οχημάτων που οδηγεί κατά τη διάρκεια αυτών των 319 σελίδων.

Πρόκειται για μία ιστορία μυστηρίου που εκτυλίσσεται κατά κύριο λόγο στην Αθήνα και τη γύρω περιοχή της. Το αναφέρω αυτό, γιατί θεωρώ πως προσθέτει έξτρα ενδιαφέρον στο έργο, μιας και μπορείς να μπεις για τα καλά στην ιστορία αν έχεις ζήσει λίγο στην Αθήνα. Εύκολα θα πιάσεις τον εαυτό σου να οδηγεί από την Κηφισιά στη Γλυφάδα, να διασχίζει την Συγγρού με μεγάλη ταχύτητα και να επισκέπτεται το Hilton. Κι η έναρξη όλου αυτού του ανθρωποκυνηγητού γίνεται με τέτοιο γρίφο που είσαι σίγουρος πως δεν πρόκειται να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου αν δε μάθεις τη λύση!

Επιπλέον, τα κόλπα και μυστικά πρακτόρων και απατεώνων που αποκαλύπτονται κατά την εξέλιξη της ιστορίας είναι τόσο σατανικά που πιάνεις τον εαυτό σου πολλάκις «αδιάβαστο» και απορείς πως μπήκαν στη γνώση του Τσιφόρου. Οι «Μιλώνειοι» συλλογισμοί, η ικανότητά του πρωταγωνιστή να υποψιάζεται τα πάντα και ο τρόπος του να ξεγλιστράει θα σε κάνουν σίγουρα θαυμαστή του όσο δύσπιστος κι αν είσαι!

αστυνομική λογοτεχνία

Φωτογραφία: Deppy

Κάποια από τα λόγια που ξεχώρισα μέσα από το βιβλίο είναι τα παρακάτω:

«Οι συντηρητικοί άνθρωποι μένουν πάντα μέσα στα πλαίσια της τιμιότητος. Αυτό έχει πάντα σαν αποτέλεσμα να τους κάνουν μια πρώτης τάξεως κηδεία και τίποτα παραπάνω. Οι τρελοί δεν έχουν καλές κηδείες, αλλ’ αφήνουν θαυμάσιες αναμνήσεις».

Ενώ επίσης κάπως με «κέρδισε» και αυτή η Γιαπωνέζικη σοφία:

«Λένε πως όταν μια κοπέλα θέλει να διαλέξει έναν άντρα, πρέπει να σταθεί μέσα σ’ ένα δρόμο με πολυκοσμία. Κι όταν δει έναν άντρα που περπατάει μέσα στον πολύ κόσμο γρήγορα, με ελιγμούς και χωρίς να σκοντάφτει πάνω στους άλλους, αυτόν πρέπει να παίρνει, γιατί είναι άνθρωπος που μπορεί να εξελίσσεται στη ζωή, αποφεύγοντας τα εμπόδια που του παρουσιάζονται ξαφνικά».

Ιδανικό για διάβασμα από εκείνους που διστάζουν να μπουν στον κόσμο των αστυνομικών καθώς για τους λάτρεις αυτών! Είχε δίκιο τελικά ο Κορτώ, ο Τσιφόρος αποτελεί εγγύηση στην ψυχαγωγική ανάγνωση!