Με τον Φρανκενστάιν είμαστε τσακωμένοι από παλιά. Θυμάμαι τον εαυτό μου, μικρή, να τον πετυχαίνω στην τηλεόραση και να αλλάζω κανάλι, καμία ανοχή στο παρουσιαστικό του. Μεγαλώνοντας συνέχισα να τον αποφεύγω ώσπου αναγκάστηκα κάποια στιγμή να συνεργαστώ με κάποιον που μου τον θύμιζε –λόγω της ουλής-, το τίμημα θεώρησα για την αποστροφή που του έχω δείξει τόσα χρόνια.

Κάπως έτσι βρέθηκα ένα απόγευμα σε αναγνωστικό αδιέξοδο, και η μόνη επιλογή που είχα ήταν το βιβλίο Frankenstein της Mary Shelley –όλα εδώ πληρώνονται!–. Το μόνο θετικό προς ώρας ήταν πως είχα στα χέρια μου μια επανεκτύπωση της Ελευθεροτυπίας της έκδοσης του τυπώθηκε τον Χειμώνα του 1995 για λογαριασμό των εκδόσεων Στοχαστής. Κάτι σαν βιβλίο–κειμήλιο δηλαδή μιας και κοντεύει τα 20!

Μάλιστα στο εξώφυλλο αναγραφόταν με μια πολύ διακριτική γραμματοσειρά «Τα βιβλία που έμειναν στην ιστορία». Σκέφτηκα, έμεινε στην ιστορία, πόσο άσχημα μπορεί να πάει; Αφού λοιπόν σας εξήγησα ποιο ήταν το επίπεδο των προσδοκιών μου, θα σας πω πως ολοκληρώνοντας το, από ντροπή για την πολυετή αποστροφή μου, διστάζω να παραδεχτώ πως ίσως αξίζει μια θέση ανάμεσα στα αγαπημένα μου.

Φρανκενστάιν

Σ’ αυτές τις 277 σελίδες, που είναι από τις πιο γρήγορα διαβασμένες 277 σελίδες που είδαν τα μάτια μου, έμαθα πως δημιουργήθηκε αυτό το… τέρας. Ξέρω πλέον γιατί είναι τόσο άσχημο, ξέρω αν αισθάνεται και αν ναι, τότε πως, ξέρω αν μιλάει κι αν διαβάζει, ξέρω αν έχει φίλους, αν ζει ακόμη ή αν πέθανε. ΄Επιπλέον, έμαθα πράγματα για τον δημιουργό του, την οικογένεια αυτού, τη σχέση που είχαν με το τέρας και ταξίδεψα μαζί τους από την Ελβετία, στη Γαλλία, την Αγγλία, την Ιρλανδία κάνοντας ένα σωρό σταθμούς και εξερευνώντας μέρη, παραδόξως χωρίς να με πειράζει η υπέρμετρη δόση φαντασίας που χρειάστηκε να βάλω προκειμένου να ολοκληρώσω τα ταξίδια.

Μέσα από όλα αυτά το βιβλίο με δίδαξε πως μόνος του κανείς ούτε στο πιο όμορφο μέρος δε μπορεί να ζήσει, γιατί η μοναξιά παντού θα είναι συνώνυμο της δυστυχίας και πως είναι μάταιο ο άνθρωπος να προσπαθεί να γίνει Θεός. Συνειδητοποίησα επίσης, τη σημασία του να ανήκει κανείς σε ένα κοινωνικό σύνολο, ακόμη κι αν αυτό απαρτίζεται από ένα ακόμη μέλος… και την ικανότητα της μοναξιάς να ξυπνήσει την οργή ακόμη και της πιο αγνής ψυχής και να την οδηγήσει σε αποτρόπαιες πράξεις.

Ό,τι πρέπει για χειμερινό ανάγνωσμα ειδικά για του λάτρεις των ιστοριών τρόμου.

Για το τέλος, κάποια αποσπάσματα που ξεχώρισα:

«Αυτό το μέρος το χάρηκα, μολοντούτο η χαρά μου νοθευόταν από την ανάμνηση του παρελθόντος και από την προσδοκία του μέλλοντος.»

«Διαπίστωσε όμως πως η ζωή του ταξιδευτή εκτός από χαρές έχει και αρκετό κόπο. Τα συναισθήματά του τον κρατούν διαρκώς σε ένταση και όταν αρχίζει να χαλαρώνει, βρίσκει πως είναι υποχρεωμένος εκείνο που του ΄δινε χαρά να το εγκαταλείψει για χάρη κάποιου καινούργιου, που απασχολεί τώρα την προσοχή του, που κι αυτό θα το εγκαταλείψει επίσης για κάποιο άλλο καινούργιο.»

«Πόσο ασταθή είναι τα αισθήματα μας και πόσο παράξενη είναι εκείνη η επίμονη αγάπη που έχουμε για τη ζωή ακόμα κι αν είναι ποτισμένη με την πιο μεγάλη δυστυχία!»

Θα το βρείτε σε νέα έκδοση από τις εκδόσεις Μίνωας, σελίδες 352, στην τιμή των 14,00€

νέες κυκλοφορίες 2014

Φρανκενστάιν