Καλά τα στολίδια, τα δώρα κι οι ευχές αλλά για μένα το εισιτήριο για το «πνεύμα» των ημερών είναι ένα καλό βιβλίο. Έψαχνα λοιπόν κάτι από κλασική λογοτεχνία να γεμίσω τα γιορτινά απογεύματα και ακολούθησα την πρόταση ενός φίλου για στροφή στα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη.

Χριστουγεννιάτικα διηγήματα

Απέκτησα  τα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε μια σκληρόδετη έκδοση από το βιβλιοπωλείον της «Εστίας» που πιστεύω θα αντέξει να διαβαστεί από πολλές γενιές. Η καθαρεύουσα με ξένισε από τις αρχικές σελίδες του βιβλίου μα πριν το τέλος του πρώτου κιόλας διηγήματος την είχα συνηθίσει. Ακολούθησαν άλλα 13 τα οποία τα διάβασα με λαχτάρα και συγκίνηση. Ομολογώ πως στο κλίμα των ημερών δεν μπήκα έτσι όπως περίμενα, αλλά δεν παύει αυτό το βιβλίο να αποτέλεσε ένα μικρό «σχολείο» για τις φετινές γιορτές.

Γιατί όμως δεν ήταν οι ιστορίες όπως τις είχα φανταστεί; Γραμμένες όλες το 189* κάτι, πραγματεύονται κυρίως θέματα στενάχωρα όπως θαλασσοπνιγμούς που στο παραλίγο γλιτώνουν το θλιβερό τέλος, φτώχεια, ξενιτεμούς και άλλα παρόμοια, ενώ από κάποια διηγήματα δε λείπουν κι οι θάνατοι. Το μόνο χαρακτηριστικό που κάνει τα διηγήματα χριστουγεννιάτικα είναι ο χρόνος στον οποίο εξελίσσονται, 23-25 Δεκεμβρίου τα περισσότερα, ενώ σε κάποια είμαστε παρόντες στην εκκλησιαστική λειτουργία των Χριστουγέννων.

Ο Παπαδιαμάντης ωστόσο, χειρίζεται άψογα τα λογοτεχνικά τεχνάσματα που φέρνουν την ανατροπή στην ιστορία εκεί που δε το περιμένεις και καταφέρνει με αυτό τον τρόπο να δώσει αίσιο τέλος σε πολλές από αυτές, τέλος που έρχεται σαν λύτρωση για τον αναγνώστη. Να πω εδώ όμως, πως παρά το στενάχωρο περιεχόμενο που φέρουν οι ιστορίες, από κάποιες δεν λείπει και το χιούμορ ενώ η δημιουργική γραφή του Παπαδιαμάντη δίνει μια υπεροχή στην εξέλιξη των διηγημάτων.

Χριστουγεννιάτικα διηγήματα

Γέλασα (αν μου επιτρέπεται αυτή η λέξη) με το διήγημα Το Χριστόψωμο και την ιστορία της πεθεράς Καντάκαινας που προσπαθεί να δηλητηριάσει τη νύφη της γιατί δε της έχει χαρίσει εγγόνια και η κακία της γυρίζει μπούμερανγκ, μιας κι αυτό που πετυχαίνει είναι να δηλητηριάσει το παιδί της. Ταξίδεψα Στο Χριστό στο Κάστρο με τους 16 συντοπίτες που αψήφησαν τις αντίξοες καιρικές συνθήκες προκειμένου να σώσουν δύο αποκλεισμένους ξυλοκόπους και τέλος, διάβασα και ξαναδιάβασα το Άνθος του Γιαλιού, ίσως την πιο ουσιαστική ιστορία ρομαντισμού που είδαν ποτέ τα μάτια μου.

Κάθε παπαδιαμαντικό διήγημα και ένα δίδαγμα.

Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα για Καλές Γιορτές!

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία, σελίδες 204, στην τιμή των 7,10€.