Στις 17 Ιανουαρίου (με βάση το παλαιό ημερολόγιο), συμπληρώθηκαν 156 χρόνια από την ημέρα γέννησης του Άντον Τσέχοφ. Εκείνη την ημέρα, λοιπόν, χωρίς να γνωρίζω την παραπάνω πληροφορία, έκανα μία επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο πηγαίνοντας κατευθείαν στο τμήμα κλασικής λογοτεχνίας. Εκεί, έπεσε το μάτι μου σ’ ένα μικρό εικονογραφημένο βιβλίο με τίτλο Η κυρία με το σκυλάκι.

Άντον Τσέχοφ

Το μικρό αυτό διήγημα του Τσέχοφ, περιγράφει τον παράνομο ερωτικό δεσμό ανάμεσα σε δύο παντρεμένους, την Άννα Σεργκέγιεβνα και τον Ντιμίτρι Γκούροφ. Η ιστορία διαδραματίζεται στην ανιαρή και, αρκετά, αποπνικτική ατμόσφαιρα της Γιάλτα, πόλη που επισκεπτόταν και ο ίδιος ο Τσέχοφ κατά την διάρκεια των θεραπειών του κατά της φυματίωσης από την οποία έπασχε.

Αφορμή για την πρώτη τους επικοινωνία, στέκεται το σκυλάκι της Άννας, το οποίο λειτουργεί σαν μέσο έναρξης της πλοκής. Αυτό που αρχικά ξεκινάει σαν ερωτική περιπέτεια, για τον έμπειρο γυναικά, Ντιμίτρι, και την ντροπαλή, αλλά εγκλωβισμένη σε έναν ανούσιο γάμο, Άννα, εξελίσσεται σε μία πραγματική αγάπη.

Η κυρία με το σκυλάκι, έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά της γραφής του Τσέχοφ, όπως το λιτό ύφος, την απουσία έντονης δράσης, πέρα από μία ή δύο δυνατές σκηνές, και το διάχυτο συναίσθημα πλήξης που μεταφέρεται στον αναγνώστη τόσο από το εξωτερικό περιβάλλον, όσο και από τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων.

Ταυτόχρονα, όμως, δεν περιορίζεται σε μία απλή ερωτική ιστορία. Ο Τσέχοφ, μέσα από αυτόν τον δεσμό, θέλει να τονίσει ότι πότε δεν ξέρεις, ουσιαστικά, την πραγματική ζωή ενός ανθρώπου, είτε είναι ο σύζυγος σου, είτε ο συνάδελφός σου στην δουλειά. Οι πιο σημαντικές πτυχές της ζωής μας είναι, συνήθως, αυτές που κρατάμε καλά κρυμμένες από τον περίγυρό μας και δεν έχουν καμία σχέση με την συμβατική μας καθημερινότητα:

«Έκανε διπλή ζωή: μία φανερή, που όλοι οι αφορώμενοι την έβλεπαν και τη γνώριζαν, μια ζωή γεμάτη συμβατικές αλήθειες και πλάνες, ίδια ακριβώς με την ζωή των γνωστών του, και μία άλλη ζωή, που κυλούσε κρυφά. Και από μία παράξενη συγκυρία, τυχαία ίσως, όλα όσα ήταν γι’ αυτόν σημαντικά και απαραίτητα και πολύτιμα, αυτά στα οποία ήταν ειλικρινής και χωρίς αυταπάτες, αυτά που αποτελούσαν την βαθύτερη ουσία της ζωής του, ολ’ αυτά συνέβαιναν κρυφά από τους άλλους.»

Άντον Τσέχοφ

Το τέλος του έργου παραμένει αινιγματικό, δίνοντάς μου την εντύπωση ότι ο συγγραφέας θέλησε να αφήσει τους ήρωες του ελεύθερους να πράξουν σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, αναγνωρίζοντας όμως και τις δυσκολίες που συνεπάγεται μία τέτοια απόφαση στη Ρωσία του 19ου αιώνα.

Όσον αφορά τα δύο κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας μας, ο Ντιμίτρι δεν κατάφερε να με κάνει να τον συμπαθήσω, κυρίως λόγω της σκληρότητας των συναισθημάτων του στις πιο ευάλωτες στιγμές της Άννας. Καταλήγει να την αγαπήσει, αλλά δεν είμαι σίγουρη εάν ποτέ θα την αντιμετωπίσει σαν ισότιμη. Η Άννα από την άλλη, ενώ, αρχικά, φαίνεται να είναι μια άπειρη και δειλή γυναίκα, καταφέρνει στο τέλος να σπάσει τα στερεότυπα μίας συντηρητικής κοινωνίας και να διεκδικήσει την ευτυχία που ονειρευόταν από μικρή. Δεν κατάφερε να την φτάσει με τον νόμιμο σύζυγό της, θα την αναζητήσει, λοιπόν, και θα την βρει στον εραστή της.

Πέρα από το περιεχόμενο του έργου, αξίζει να αναφέρουμε την εκπληκτική εικονογράφηση του Χανς Τράξλερ που φέρνει τους ήρωες δίπλα σου με έναν προσεγμένο τόνο ρομαντισμού. Στο τέλος της ιστορίας, ακολουθεί και μία σύντομη λογοτεχνική ανάλυση από τον συγγραφέα, Mπέρνχαρντ Σλινκ, κάτι το οποίο θα έπρεπε, κατά την γνώμη μου, να υπάρχει σε κάθε βιβλίο. Σου δημιουργεί ένα αίσθημα πληρότητας και βαθύτερης αντίληψης της ιστορίας.

Άντον Τσέχοφ

Η Κυρία με το σκυλάκι με παρέσυρε σε μία πρώτη γνωριμία με τον δημιουργό της, ανήμερα μάλιστα των γενεθλίων του και αν την πετύχετε στο βιβλιοπωλείο, θα πρότεινα να κάνετε μία βόλτα μαζί της.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γνώση | Μετάφραση: Ανδρέας Μπάμπαλης | Τιμή:5,47 Ευρώ | Σελίδες: 76