Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί;

Προφανώς το παραπάνω ερώτημα που θέτει ο Ματθαίος Γιωσαφάτ στο βιβλίο του με τον αντίστοιχο τίτλο, είναι ρητορικό.

Ματθαίος Γιωσαφάτ

Ο ψυχίατρος – ψυχαναλυτής Ματθαίος Γιωσαφάτ, είναι γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από διαλέξεις του και έρευνές του πάνω στην οικογένεια, στο γάμο και τις σχέσεις. Το πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί (εκδόσεις Αρμός, 2014) δεν είναι ένα ακόμη βιβλίο αυτοβοήθειας, δεν δίνει απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, αν αξίζει δηλαδή κανείς να παντρεύεται ή τι πρέπει να κάνει αν θέλει να παντρευτεί.

Αυτό που κάνει όμως, ο Γιωσαφάτ είναι ότι δίνει πολλή τροφή για σκέψη. Γραμμένο σε απλή γλώσσα, όπως αυτή που χρησιμοποιεί ο ίδιος στις ομιλίες του, έχει δημιουργηθεί στην ουσία μία συλλογή από αποσπάσματα διαλέξεών του πάνω στα θέματα του γάμου και της οικογένειας. Μάλιστα, το βιβλίο κλείνει με ερωτήσεις κοινού και απαντήσεις από τον ίδιο. Ίσως κάπου εκεί μέσα βρεις και δικά σου ερωτήματα…

Να παντρευτείς λοιπόν ή να μην παντρευτείς; Εξαρτάται… Από το τι χαρακτήρας είσαι και τι ρόλο θες να έχεις στις σχέσεις. Αν και το βιβλίο ξεκινάει απαισιόδοξα και ρεαλιστικά, με στατιστικές που δείχνουν ότι το ποσοστό των διαζυγίων έχει αυξηθεί τραγικά, ο Γιωσαφάτ αφήνει ένα αισιόδοξο μήνυμα καθώς πιστεύει ότι αν το θες όλα αλλάζουν (ή όλα θεραπεύονται), αρκεί να το θες. Αφήνει πάντα την επιλογή (και αυτό είναι το ωραίο σε αυτόν) να μην θες να αλλάξεις. Να είσαι ευχαριστημένος με τον εαυτό σου, οπότε βάσει αυτού θα πρέπει να κάνεις και ανάλογες επιλογές αν θες να είσαι ευτυχισμένος.

Πιο συγκεκριμένα, για τον Γιωσαφάτ η… «ρίζα» του κακού βρίσκεται στην οικογένεια μέσα στην οποία μεγαλώσαμε και στη βρεφική μας ηλικία. Τα γονεϊκά πρότυπα που είχαμε και τα ερεθίσματα που δεχτήκαμε στη βρεφική ηλικία είναι παράγοντες καταλυτικοί για τη διαμόρφωση χαρακτήρα και το ρόλο που εν τέλει όλοι υιοθετούμε μέσα σε μία σχέση. Για παράδειγμα, ένα οιδιπόδειο σύμπλεγμα με τον γονέα του αντίθετου φύλου μπορεί να «γεννήσει» ενδεχομένως ένα χαρακτήρα συναισθηματικά ανώριμο ο οποίος αναζητά την πατρική ή μητρική φιγούρα στο σύντροφό του. Αυτός, μέσα σε μία σχέση γάμου με έναν λογικό χαρακτήρα (που αδυνατεί να αντιληφθεί το συναισθηματικό βάθος του πρώτου) δε θα μπορέσει να ευτυχίσει. Αν ο συναισθηματικά ανώριμος δεν αναγνωρίσει το «ελλάτωμά» του τότε θα είναι καταδικασμένος να μπλέκει σε σχέσεις που δεν τον ικανοποιούν και τότε θα αναρωτηθεί «μα γιατί έλκω προβληματικές σχέσεις;»

Η συναισθηματική ωριμότητα και η αγάπη που αναπτύσσεται μέσα σε μία σχέση (η οποίο είναι διαφορετική αυτής του πρώτου χρόνου της σχέσης) μπορεί να οδηγήσουν σε έναν ευτυχισμένο γάμο.

«Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο. Οι ερωτευμένοι κοιτάζονται και θαυμάζονται αυτό δεν είναι αγάπη! Είναι ένα πολύ ευχάριστο αίσθημα, που οδηγεί σχεδόν πάντα σε φασαρίες. Γιατί την επόμενη μέρα που θα τον/τη δείτε θα έχετε ήδη μια μικρή απογοήτευση. Στην πρώτη επαφή δεν ξέρουμε τίποτα για τον άλλο, όσο προχωρά η επαφή όμως αρχίζει η απο-εξιδανίκευση»

Ο Γιωσαφάτ πιστεύει ότι η ζωή εκτός γάμου δεν οδηγεί στην ευτυχία. Και αυτό γιατί ο άνθρωπος αναζητά το γάμο και την αιώνια δέσμευση, καθώς έχει ανάγκη από μία μοναδική σχέση όπως αυτή που είχε με τη «μαμά» (με τον όρο μαμά εννοούμε το πρόσωπο που φροντίζει το παιδί).

«Σήμερα οι άνθρωποι είναι πολύ πιο ελεύθεροι και πιο πολυγαμικοί αλλά δεν είναι πιο ευτυχισμένοι. Ένα πρόβλημα είναι η σεξουαλικότητα στον γάμο, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Παρόλο που δεν πιστεύω ότι ο άντρας είναι μονογαμικός, η μεγαλύτερη ευτυχία που έχω δει είναι να βρει κανείς τον κατάλληλο άνθρωπο και να είναι και μονογαμικός. Αυτό είναι το 5% που είναι τα ευτυχισμένα ζευγάρια. Οι άλλοι δεν είναι πιο ευτυχισμένοι επειδή μπορούν να έχουν πολλούς συντρόφους, παρόλο που συχνά είναι μια εκτόνωση. Πολλοί γάμοι διατηρούνται με τη βοήθεια της απιστίας».

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός. Σελίδες: 352 | Τιμή: 17,91€