Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον του Richard Bach δεν ξέρω αν είναι μυθιστόρημα, διήγημα ή ένα αλληγορικό παραμύθι. Νομίζω πως ούτε ο ίδιος ο συγγραφέας του θα ήθελε να το περιορίσει, εντάσσοντας το σε μία κατηγορία. Γι’ αυτό, λοιπόν, θα αρκεστώ να πω ότι είναι μία ιστορία για την ελευθερία και του τι σημαίνει να είσαι διαφορετικός.

Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον

Ο γλάρος Ιωνάθαν δεν είναι σαν όλους τους άλλους γλάρους του Σμήνους του. Από πολύ νωρίς συνειδητοποιεί ότι «υπάρχουν περισσότερα πράγματα στην ζωή από το φαγητό, τους καβγάδες και την ανάληψη εξουσίας από το Σμήνος».  Το μόνο που θέλει πραγματικά είναι να πετάει. Αφοσιώνεται λοιπόν απόλυτα σε αυτή την ιδέα με διαρκή εξάσκηση, πείσμα και υπομονή μέχρι να την τελειοποιήσει. Φυσικά, η απόφαση αυτή θα τον οδηγήσει αρχικά στην εξορία αλλά από εκεί και πέρα ξεκινάει ένα μαγικό ταξίδι αυτοπραγμάτωσης και βαθειάς κατανόησης εννοιών όπως η αγάπη, η καλοσύνη και η ευγένεια.

Το βιβλίο αγγίζει με μία φιλοσοφική, κατά την γνώμη μου, προσέγγιση όλες τις παραπάνω ιδέες προσπαθώντας όμως ταυτόχρονα να τις αποδώσει με τρόπο που ο κάθε αναγνώστης να σκεφτεί, τουλάχιστον, να εφαρμόσει στην ζωή του. Στην αρχή, για παράδειγμα, όλη αυτή η προσπάθεια του γλάρου Ιωνάθαν να τελειοποιήσει το πέταγμά του, με ξένισε. Ένιωθα μεν ότι κάτι τέτοιο ήταν μια προσπάθεια να εκφράσει την ανάγκη του για ελευθερία, ωστόσο περιείχε και μια δόση ματαιοδοξίας η οποία δεν μου ταίριαζε στην γενικότερη ατμόσφαιρα του βιβλίου.

Πολύ σύντομα, όμως, άρχισε να αποκαλύπτεται η πραγματική ουσία της πτήσης μέσα από τα λόγια ενός γερο-γλάρου:

«Τέλεια ταχύτητα δεν είναι να πετάς με χίλια μίλια την ώρα ή μ’ ένα εκατομμύριο ή με την ταχύτητα του φωτός. Και αυτό, γιατί κάθε αριθμός  ειν’ από μόνος του ένα όριο, ενώ η τελειότητα  δεν έχει όρια. Τέλεια ταχύτητα, γιε μου, σημαίνει το να είσαι εκεί

Από εκεί και πέρα αρχίζει και για τον ίδιο τον Ιωνάθαν μια διαδρομή ωρίμανσης, όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε έναν από εμάς, κάποια στιγμή στην ζωή μας, και όταν έρχεται πλέον η σειρά του να διδάξει την σημασία της πτήσης δεν περιορίζεται απλά στην τελειότητα της εκτέλεσης αλλά στον συμβολισμό της πράξης: «Πρέπει να παραμερίζουμε οτιδήποτε μας περιορίζει. Αυτός είναι ο λόγος των ασκήσεων μεγάλης και μικρής ταχύτητας και των ακροβατικών…».

Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ιστορία εμπλουτίζεται σημαντικά μέσα από την μοναδική εικονογράφηση του Russel Munson. Για να αναδειχθεί μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, χρησιμοποιήθηκε ημιδιάφανές χαρτί προκειμένου να αποδοθεί  «το πέρασμα από τη μία διάσταση στην άλλη, ώστε να μπορούμε να παρακολουθήσουμε το παρελθόν που ξεθωριάζει και το μέλλον που διαφαίνεται». Επιπλέον, η αφήγηση του ίδιου του συγγραφέα, στο τέλος του βιβλίου, σχετικά με όλη την διαδρομή του «γλάρου», από την σύλληψη της ιδέας μέχρι την έκδοσή της, αποτελεί από μόνη της ένα ξεχωριστό μάθημα για την αξία της επιμονής και της αφοσίωσης σ’ ένα στόχο.

Ο κάθε άνθρωπος αξίζει να βρει ένα όνειρο και να πετάξει προς αυτό ακόμα κι αν κάποιες φορές τα φτερά του πληγωθούν ή τραυματιστεί σε μία απότομη πτώση. Γιατί, με αυτόν τον τρόπο, θα μάθει πως «δεν είναι φτερά και κόκαλα, αλλά μία τέλεια ιδέα ελευθερίας και πτήσης, που τίποτε στον κόσμο δεν μπορούσε να την περιορίσει». Ίσως μάλιστα σε κάποια από αυτές της πτήσεις μας, να νιώσουμε δίπλα μας τα φτερά του γλάρου Ιωνάθαν Λίβινγκστον και την φωνή του να μας υπενθυμίζει ότι «Μακρύτερα βλέπει ο γλάρος που πετάει ψηλότερα».

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα σε μετάφραση Γ. Κυπραίου. Σελίδες: 141 | Τιμή: 16,53€