Πριν ξεκινήσω να περιγράφω τις εντυπώσεις που μου προκάλεσε το μυθιστόρημα του Neil Gaiman, Ποτέ και πουθενά (Εκδόσεις Ίκαρος, 2017), οφείλω να εξομολογηθώ ότι δεν είχα ακούσει ποτέ μέχρι τότε ούτε τον συγγραφέα, ούτε το έργο του. Αυτό σημαίνει ότι η όποια σχέση αναπτύχθηκε ανάμεσα σε μένα και αυτό το βιβλίο χτίστηκε σελίδα-σελίδα σε αυτή την πρώτη ανάγνωση.

Neil GaimanΞεκινώντας λοιπόν, ο Gaiman μας παρουσιάζει τον Ρίτσαρντ, ο οποίος έχει πρόσφατα μετακομίσει στο Λονδίνο και ζει μία καθ’ όλα φυσιολογική ζωή με την δουλειά του, λίγους φίλους και την αρραβωνιαστικιά του. Όλα αυτά ανατρέπονται όταν θα εμφανιστεί μπροστά του, κυριολεκτικά από το πουθενά, μία τραυματισμένη κοπέλα την οποία και αποφασίζει να φροντίσει.

Από εκείνη την στιγμή ανοίγεται μπροστά μας ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος, το αποκαλούμενο Κάτω Λονδίνο, με ομιλούντα ποντίκια, ποντικομίλητους ανθρώπους, τέρατα και παράξενες μορφές. Ο Ρίτσαρντ καλείται, θέλοντας και μη, να προσαρμοστεί σε μία νέα πραγματικότητα, έτη φωτός μακριά απ’ αυτό που έχει συνηθίσει.

«Αγαπημένο μου ημερολόγιο, άρχισε. Την Παρασκευή είχα δουλειά, αρραβωνιαστικά, σπίτι και μια ζωή, που είχε νόημα (όσο νόημα μπορεί να έχει μία ζωή τέλος πάντων)… Τώρα δεν έχω ούτε αρραβωνιαστικά, ούτε δουλειά, ούτε σπίτι και τριγυρίζω στους δρόμους του Λονδίνου, με προσδόκιμο ζωής μικρότερο κι από έντομο εφήμερο, μυγάκι της μιας μέρας, με αυτοκτονικές τάσεις.»

Ο συγγραφέας κατάφερε να με βυθίσει απόλυτα στον κόσμο που έχει πλάσει ίσως γιατί, αν διαβάσει κανείς και το εισαγωγικό κείμενο του βιβλίου, καταλαβαίνει πόσο πολύ έχει δεθεί κι έχει αγαπήσει τους ήρωες του· αίσθημα που γεννιέται και στον ίδιο τον αναγνώστη.

Neil Gaiman

Παρόλο που μιλάμε για μία ιστορία καθαρής επιστημονικής φαντασίας, μπόρεσα να ταυτιστώ σε διάφορα σημεία με τους ήρωες και τα αλλόκοτα προβλήματά τους. Σε αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι το βιβλίο κρατά έναν σταθερό ρυθμό και μία σφιχτή δομή, χωρίς να παρεκκλίνει από την ιστορία για την οποία ήθελε να μας μιλήσει ο Gaiman. Ίσως αυτό που αναφέρω να ακούγεται προφανές, αλλά δεν μου φαίνεται και τόσο εύκολο εγχείρημα όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν συγγραφέα με τόσο ζωντανή φαντασία.

Ολοκληρώνοντας την ιστορία δεν μπορείς να μην σκεφτείς τι θα έκανες αν ήσουν στην θέση του Ρίτσαρντ. Θα ασχολιόσουν με το κορίτσι ή θα το προσπέρναγες; Πόσα έτη φωτός μπορείς να ζήσεις πέρα από αυτό που αποκαλείς καθημερινότητα; Και στην τελική πόσο σημαντικό είναι αυτό το οικοδόμημα του «φυσιολογικού κόσμου» που δημιουργήσαμε; O Neil Gaiman, πάντως, μας παρουσίασε μία άκρως γοητευτική εναλλακτική. ♦

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος, σε μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου. Σελίδες: 468 | Τιμή: 16,50€