Πόσο εύκολο είναι να συνδυάσεις μυστήριο, ψηφιακό έγκλημα και παραδοσιακή δημοσιογραφική ίντριγκα σε ένα και μόνο έργο; Στην περίπτωση του Peter Carey και του μυθιστορηματικού alter ego του Φέλιξ Μουρ, γίνεται με μαεστρικό τρόπο. Βγαλμένο από το σήμερα αλλά εμποτισμένο με τις συνήθειες του χθες, το τελευταίο έργο του βραβευμένου (δις) με βραβείο Booker Αυστραλού συγγραφέα με τον τίτλο Χωρίς μνήμη (εκδόσεις Ψυχογιός, 2016) έρχεται για να μας θυμίσει πως το καλό μυθιστόρημα, μπορεί να συνδυάσει το χθες με το σήμερα.

Peter Carey

Ο Φέλιξ Μουρ είναι ένας αριστερός και ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος δημοσιογράφος της Αυστραλίας. Γνωστός για τις αιχμηρές του δημοσιεύσεις και το επαναστατικό του παρελθόν, βρίσκεται αντιμέτωπος για ακόμα μια φορά με κατηγορίες για συκοφαντική δυσφήμιση. Στην περίπτωση αυτή όμως, καταδικάζεται και χάνει την δουλειά του. Φαίνεται όμως ότι η τύχη του δε τον έχει εγκαταλείψει πλήρως καθώς εμφανίζεται ο παλιός του συναγωνιστής και νυν εκατομμυριούχος Γούντι Τόουνς ο οποίος και του αναθέτει να γράψει ένα βιβλίο, με το αζημίωτο βέβαια. Ο Φέλιξ και το βιβλίο του, θα προσπαθήσουν να σώσουν την ζωή μιας νεαρής χάκερ η οποία και κινδυνεύει με βαριές κατηγορίες για παραβίαση των συστημάτων ασφαλείας των Αυστραλιανών φυλακών αλλά και με την έκδοσή της στις Η.Π.Α.

«Ήμουν δημοσιογράφος σε μία χώρα όπου η ροή των ειδήσεων ήταν ελεγχόμενη από τρεις φορείς. Η ικανότητά τους να ποδηγετούν την ‘αλήθεια’ καθιστούσε το δικαίωμα ψήφου σχεδόν περιττό, αλλά εγώ παρέμενα δημοσιογράφος. Έκανα ό,τι μπορούσα.»

Καθοδηγούμενος αφενός από την ανάγκη των χρημάτων, αφετέρου μην έχοντας πλέον άλλη επιλογή ο Φέλιξ ξεκινά την προσπάθεια να ξετυλίξει το νήμα της ζωής της νεαρής χάκερ με το όνομα Γκάμπι. Είναι όμως δυνατόν, μια τόσο ικανή και έξυπνη χάκερ να μη μπορεί να προβλέψει τα λάθη που θα την οδηγήσουν σε πιθανή αποτυχία; Ο Φέλιξ στην δύσκολη πορεία που ακολουθεί, θα έρθει αντιμέτωπος με το παρελθόν. Και όχι μόνο της Γκάμπι. Ένα περίεργο γαϊτανάκι συμπτώσεων (;) θα τον οδηγήσουν σε μια μακρά και δύσκολη αναζήτηση αλλά και αντιμέτωπο με το δικό του επαναστατικό παρελθόν. Θα καταφέρει όμως να διαχωρίσει ότι στην παρούσα περίπτωση έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν της Γκάμπι και όχι το δικό του;

«…τα ζαρωμένα μάτια του έκλεισαν σχεδόν, χαμογέλασε και χτύπησε το πόδι του και δεν ήξερε αν γελούσε από ανακούφιση ή απογοήτευση. Πρέπει να συνεχίσω, δε μπορώ να συνεχίσω, άνοιξε το μπουκάλι με το ρούμι, ήπιε και έβηξε. Συνεχίζεται…»

Ο Peter Carey καταφέρνει αυτό που λίγοι συγγραφείς θα επιχειρούσαν. Μέσα από το μυθιστόρημά του, κάνει γνωστή την ενοχική και πελατειακή σχέση Αυστραλίας και Η.Π.Α. της τελευταίας σαρανταετίας. Αγώνες του ’75 που δε βρήκαν τελικά την θέση τους στην ιστορία, συγκάλυψη και το μακρύ χέρι του κράτους όλα σε ένα από τα καλύτερά του έργα. Το βιβλίο αυτό συνδυάζει το καυστικό χιούμορ, την οξυδέρκεια αλλά και την νοσταλγία των αθωότερων αγώνων που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Όπως έχει δηλώσει και ο συγγραφέας, σε κάθε βιβλίο του ο βασικός ήρωας έχει πολλά κοινά στοιχεία με τον ίδιο.

Peter Carey

Έτσι και εδώ. Μέσα από την φαινομενικά στενάχωρη υπόθεση, θα δούμε να λάμπει μια αχτίδα αισιοδοξίας και μάλιστα μιας αισιοδοξίας διαφορετικής, ενάντια στην ραθυμία. Και αν βασιστούμε στα δικά του λόγια:

«Το χιούμορ και η αισιοδοξία είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Εξακολουθώ να πιστεύω πως είμαι απαισιόδοξος, το χιούμορ όμως είναι φως και ζωή και αν πρόκειται να γράψεις για έναν κόσμο που γίνεται ολοένα σκοτεινότερος τότε καλύτερα να μπορείς να γελάς.»

Για το παραπάνω αλλά και για πολλά ακόμα αξίζει να το διαβάσετε! ♦

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση της Αργυρώς Μαντόγλου. Τιμή: 17,70€ | Σελίδες: 440