Μπορεί ένα μυθιστόρημα που κινείται χρονικά στην εποχή προ του Β’ παγκοσμίου πολέμου, να μην εμπεριέχει πολλά από τα δολοφονικά πεπραγμένα των Ναζί αλλά παρόλα αυτά να κρατά τόσο ψηλά το αναγνωστικό ενδιαφέρον; Σύμφωνα με το πρώτο από τα έργα του Ελβετού Christian Kracht, Οι νεκροί (εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2017), που μεταφράστηκε στα ελληνικά, αυτό είναι απόλυτα εφικτό.

Οι νεκροί

Βρισκόμαστε στο προπολεμικό Βερολίνο, περίπου στο 1930. Ο Ελβετός σκηνοθέτης Εμίλ Νέγκελι δέχεται μια ελκυστική πρόταση ώστε να μεταβεί στην Ιαπωνία και εκεί να σκηνοθετήσει ένα μνημειώδες έπος που θα βοηθήσει στην εγκαθίδρυση της γερμανικής κινηματογραφίας αλλά και της επερχόμενης αυτοκρατορίας του νεοαναδυόμενου ναζιστικού κράτους. Εκεί, θα συναντήσει τον Ιάπωνα Υπουργό Κινηματογραφίας Αμακάσου, ένα παιδί-θαύμα που μέχρι τα εννιά του χρόνια μιλούσε επτά γλώσσες και μάθαινε μόνος του σανσκριτικά, ο οποίος προσέβλεπε στο επερχόμενο χρυσό αιώνα του ιαπωνικού κινηματογράφου μέσα από την συνεργασία του με τον Νέγκελι.

«Τελικά, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα πραγματικά συναισθήματα αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα σε σχέση με μια φωτογραφία ή μια ταινία, παρά σε σχέση με μια λεκτική έκφραση ή συναίσθημα.»

Όμως, ο Νέγκελι θα συμμαχήσει με μία Εβραία κριτικό κινηματογράφου και έναν Γερμανό κοινωνιολόγο ώστε να δημιουργήσουν ένα έργο-κόλαφο που θα αποτυπώνει όλο το σάπιο οικοδόμημα αλλά και τις εγγυημένες εποχές φρίκης που περιμένουν όλο τον κόσμο εάν εγκαθιδρυθεί το Γ’ Ράιχ. Παράλληλα, ο Νέγκελι θα ξαναφέρει στο μυαλό του την Ίντα, μια Γερμανίδα ηθοποιό που είχαν περάσει κάποιες όμορφες στιγμές μαζί. Την ίδια στιγμή και με εντυπωσιακές εναλλαγές παρόντος-παρελθόντος, βλέπουμε την ιστορία του Μασαχίκο Αμακάσου, ενός ιδιαίτερου παιδιού με έφεση στις γλώσσες αλλά και στη βία, τόσο από την συνήθειά του να συλλέγει φωτογραφίες με σκηνές εκτελέσεων αλλά και από τα ένστικτα που τον ακολουθούσαν από παιδί. Όλο αυτό το ετερόκλητο σκηνικό με τους δύο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, πλαισιώνεται από υπαρκτά πρόσωπα όπως ο σταρ της εποχής Τσάρλι Τσάπλιν. Βήμα βήμα ακολουθούμε την ιστορία τόσο από την πλευρά της υλοποίησης της ταινίας όσο και από τις προσωπικές ιστορίες των πρωταγωνιστών. Άραγε, η ταινία θα γυριστεί; Αν ναι, τι τελικά θα αποτυπώνει;

Οι νεκροί

«Σκόπευε να γυρίσει μια ταινία και αυτός ήταν ο λόγος που είχε έρθει στην Ιαπωνία. Ο Αμακάσου δεν ανέφερε ότι ο ίδιος τον είχε προσκαλέσει μέσω του Χούγκενμπεργκ, δεν ήταν οπωσδήποτε ο άνθρωπος που ήθελε αλλά τέλος πάντων…»

Ένα καλογραμμένο βιβλίο, με συνεχείς αλλά όχι κουραστικές και άσκοπες εναλλαγές προσώπων και χρόνου και εξαιρετικές περιγραφές τόσο των ηρώων αλλά πολύ περισσότερο, των συναισθημάτων. Υπάρχουν κάποιες σκηνές που φαινομενικά δεν εξυπηρετούν την υπόθεση όπως η κηδεία του πατέρα του Νέγκελι ή ο εγκλεισμός του Αμακάσου σε ένα ιδιότυπο και αυστηρό σχολείο, αλλά μας βοηθούν να κατανοήσουμε τα πρόσωπα και τις πράξεις που στη συνέχεια θα λάβουν χώρα από αυτά. Εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός πως η Ιαπωνική κουλτούρα, αυτή η τόσο εξωτική και άγνωστη τουλάχιστον σε εμένα, περιγράφεται με τοπικούς όρους γεγονός που βοηθά πολύ στην γνωριμία μας με την χώρα στο άλλο άκρο της γης.

Ο Christian Kracht είναι Ελβετός συγγραφέας που έχει τιμηθεί με πολλά και αξιόλογα βραβεία με κορυφαίο το Herman Hesse Preis. Το χαρακτηριστικό της γραφής του είναι πως συγκεντρώνει στοιχεία τόσο από τα ανώτερα όσο και από τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο γλωσσικό μείγμα. Επίσης είναι συχνές οι αναφορές του σε διάσημα έργα κλασσικών και σύγχρονων κλασσικών συγγραφέων. Είναι το πρώτο βιβλίο του που μεταφράζεται στα ελληνικά και ας ελπίσουμε να ακολουθήσουν και άλλα από αυτή την αναγνωρίσιμη και πολύ ενδιαφέρουσα φωνή των σύγχρονων γερμανικών γραμμάτων. ♦

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μετάφραση του Βασίλη Τσαλή. Τιμή: 13,99 € | Σελίδες: 192